In 2017 wil ik op een andere manier van betekenis zijn

Bijna tien jaar geleden, begin 2007, kwam ik tot de conclusie dat ik ‘klaar’ was bij de universiteit van Delft waar ik toen werkte. Het bleek de opmaat voor een intensieve, nieuwe fase in mijn leven en dat van mijn gezin. Allebei onze baan opgezegd, ons huis in Delft te koop gezet en met onze kinderen van vier en twee jaar verhuisd naar een huurwoning in Holten. Onze enige zekerheid: een jaarcontract voor mij bij Mercurius Identiteitsmarketing in Almelo en een flinke tijd dubbele woonlasten.

…en hoe het verder ging

De rest is geschiedenis. Ik vind dat een mooie uitdrukking. In mijn geval: ik raakte besmet met het gedachtegoed van identiteitsmarketing en de betekeniseconomie en heb samen met mijn collega’s van Mercurius en later met die van de Betekenisfabriek onafgebroken gebouwd aan de ontwikkeling van identiteitsmarketing. Samen met collega’s en studenten bij Saxion hebben we zeven jaar lang het lectoraat Identiteitsmarketing vormgegeven met de minor Identiteitsmarketing als tastbare en levende ’nalatenschap’.

We komen van ver…

Dat we met identiteitsmarketing iets wezenlijks hebben ontwikkeld, zal nu niemand meer betwisten, maar dat was destijds wel anders. Nog geen tien jaar geleden waren betekeniseconomie en identiteitsmarketing zo goed als onbekend en werden wij als identiteitsmarketeers door de meeste mensen weggezet in de hoek van de dragers van geitenwollen sokken: sympathieke wereldverbeteraars, maar nauwelijks serieus te nemen. Tien jaar geleden voelden we ons dikwijls roependen in de neoliberale woestijn en werden we gezien als gekke Henkies uit het oosten.

…en zijn ver gekomen

Vergelijk dat eens met hoe het nu is. Betekenis en identiteit doen ertoe. Ze hebben hun intrede gedaan in bestuurskamers en hoofdkantoren, in bedrijfskantines en huiskamers. Het is voor vele bedrijven volstrekt vanzelfsprekend geworden om stil te staan bij hun betekenis en identiteit en er ook werk van te maken. Paul, Gert, Karin en ik hadden in 2007 alleen maar kunnen hopen dat we nu zover zouden zijn. Als ik de balans opmaak, kom ik tot de conclusie dat zowel de betekeniseconomie als identiteitsmarketing are there to stay, zoals de Engelsen zo mooi zeggen. Ze worden in toenemende mate omarmd en in de praktijk gebracht en maken meer en meer onderdeel uit van ons bestaan. Dat is geweldig nieuws en belangrijk om bij stil te staan. We hebben met elkaar echt wat bereikt. Er is nog veel werk te verzetten, maar wat mij betreft kan de vlag al uit.

Een andere rol voor mezelf…

Voor mij persoonlijk heeft het bereiken van deze mijlpaal gevolgen. Ik zal me onverminderd blijven inzetten voor een betekenisvolle samenleving waarin bedrijven en organisaties hun identiteit (her)ontdekken en waarde leveren die maatschappelijk en economisch rendabel is. Ik zie daarbij echter een andere rol voor mezelf weggelegd dan de rol die ik tot nog toe heb gehad. Ik wil minder uitleggen wat identiteitsmarketing inhoudt en mensen enthousiasmeren om ermee aan de slag te gaan. Ik wil meer voor elkaar krijgen dat organisaties er daadwerkelijk in slagen identiteitsmarketing tot een succes te maken.

…omdat een identiteitsbewijs ook verankerd moet worden

Ik heb namelijk gemerkt dat organisaties die een succesvol identiteitstraject achter de rug hebben, waaruit een inspirerend en richtinggevend identiteitsbewijs is voortgekomen, lang niet altijd erin slagen om ook de volgende stap succesvol te zetten. Dat is de stap waarin het identiteitsbewijs in de praktijk gebracht wordt, de stap waarin papier werkelijkheid wordt en waarin de identiteit levend en levensvatbaar wordt. Of, om in termen van mijn boek te spreken, dat is de stap waarin de identiteit verankerd wordt (om nooit meer weg te gaan).

Omdat geen enkele identiteit onbenut mag blijven…

Als ik me een ding heb voorgenomen voor 2017, dan is het dat ik wil voorkomen dat succesvolle identiteitsbepalingstrajecten langzaam uitdoven en geen vervolg krijgen. Dat is zo zonde van alle energie die erin gestoken is en die erdoor is opgewekt. Het allerergste vind ik echter dat een organisatie die stopt na het opstellen van het identiteitsbewijs niet de organisatie wordt die zij kan zijn. Dat gaat ten koste van de betekenis van de organisatie voor klanten, medewerkers en de samenleving. Pure verspilling in mijn ogen.

…wil ik niet van buitenaf, maar…

Ik wil daarom met elke organisatie die daarvoor open staat optrekken om haar identiteit tot iets blijvends te maken. Tot een identiteit die in de haarvaten van de organisatie zit: in de mensen, in de processen, in de producten en diensten, in de communicatie, in alles. Het beeld dat ik daarbij heb: in de dagelijkste praktijk, schouder aan schouder, stap voor stap, totdat we ons doel bereikt hebben.

…van binnenuit identiteitsmarketing laten floreren

Jarenlang heb ik uitsluitend een rol als adviseur vervuld, sterk betrokken bij de organisaties waarvoor ik werkte, maar altijd als relatieve buitenstaander. Vanaf nu zou ik ook graag een rol als relatieve binnenstaander vervullen, waarbij ik onderdeel uitmaak van de organisatie en, vanuit mijn persoonlijke betrokkenheid en met de kennis en ervaring van de afgelopen tien jaar, daadwerkelijk bijdraag aan het realiseren van de gewenste identiteit.

Zo wil ik in 2017 graag van betekenis zijn en dus steek ik mijn hand uit naar mensen en organisaties die samen met mij identiteitsmarketing in hun organisatie echt willen laten slagen.

Laat een reactie achter

Copyright de Betekenisfabriek 2013 | Spinnerij Oosterveld, Enschede | 06 - 16 41 11 26